Het Rijksmuseum

Het vernieuwde Rijksmuseum is ook op maandag open. Hoera! De regeling dat Nieuwe Nederlanders er gratis met hun docent naar binnen  mogen is afgeschaft. Toch overwoog ik er maandag met een groepje heen te gaan.

Gelukkig bezocht ik de site.

Daar zag ik het volgende.

Ik zal er maar geen commentaar op leveren, maar mijn mond viel wel even open:

Let op: Rijksmuseum maandag 29 april gesloten

Het Rijksmuseum is maandag 29 april de hele dag gesloten voor het publiek. Hare Majesteit de Koningin biedt op deze dag in het museum een diner aan ter gelegenheid van de troonswisseling op dinsdag 30 april.

succes

Zowat sinds ik gestart ben met het geven van NT2 onderwijs geef ik de cursisten twee adviezen:
kijk naar Klokhuis en
lees Jip en Janneke.
Hoewel beide adviezen niet worden opgevolgd blijf ik ze geven. Want het zijn goede adviezen.

En wat gebeurt er nu? Ik heb een klusje: drie hoogopgeleide Duitsers willen Nederlands leren. Ik heb een intake-gesprek met ze. Ik geef ze de twee adviezen. Veertien dagen later hebben we onze eerste les. Ik durf niet te informeren naar mijn favorieten, maar wat blijkt? Ze hebben alle drie de omnibus van Jip en Janneke aangeschaft en lezen er met rode oortjes uit. Ze praten enthousiast over wat ze allemaal gezien hebben in de Klokhuisuitzendingen. Niet om 18.23, want dat is een rottijd natuurlijk, maar via internet.

En als ik dan min of meer mopperend tegen mijn klasje zeg: ik laat jullie nu wel deze leuke Klokhuisuitzending zien, we praten erover en jullie zijn enthousiast, maar waarom kijk je thuis niet? reageert Tibetaanse Sonam: ik kijk wel! Samen met mijn buurman. Hij is ook Tibetaan. We kijken naar Klokhuis en we praten over de moeilijke woorden, we praten over wat we gezien hebben.

Zo gaan die dingen dus. Je staat op het punt om als een rat het zinkende schip te verlaten en dan blijkt dat schip ineens toch nog mogelijkheden te hebben.......

eb en vloed

Klokhuis heeft een hele mooie uitzending over eb en vloed. Die laat ik dus zien aan mijn groepje cursisten, voornamelijk bestaande uit moslims. In het begin lijkt het erop dat ze niets snappen van het hele verhaal, maar al snel blijkt dat ik de koran onderschat. In de koran staat namelijk dat de dagen van de maand waarop het springtij is het meest geschikt zijn om te vasten. En dat springtij betekent dat het water (te) hoog kan komen weet ik, maar ik wist niet dat bij springtij zon, maan en aarde op een lijn komen te staan en dat de gecombineerde aantrekkingskracht van zon en maan zorgt voor een zuigende werking waardoor, inderdaad, dat water te hoog komt te staan.
Wikipedia zegt er het volgende over:

Springtij is de periode van het getij waarin het verschil tussen hoog- en laagwater het grootst is. Niet alleen het hoogwater is dan hoger dan gemiddeld, het laagwater is dan ook lager dan gemiddeld.
Springtij treedt eens in de ongeveer 14 dagen op en volgt gemiddeld ruim twee etmalen op het moment dat de getijkrachten van de maan en die van de zon dezelfde richting hebben en elkaar maximaal versterken. Dat laatste is het geval wanneer zon, maan en aarde in een rechte lijn staan, dus tijdens nieuwe maan en volle maan. Springtij komt daarom tweemaal per synodische maand voor.

Maar voor mijn gelovige moslims appeltje-eitje dus. En je lichaam bestaat toch voort 75% uit water? Nou, logisch dat de maan ook aan je lichaam trekt, met alle gevolgen van dien.

Het patchworkgezin

Kijk, dat moderne leven, dat kennen ze in Somalië al zolang.... De moeder van Fatima trouwde. Zij kreeg twee kinderen. Toen stierf haar man en na de volgens de koran noodzakelijke wachttijd (het moet zeker zijn dat je niet zwanger bent van je overleden man) trouwde ze haar tweede man. Van hem kreeg ze ook twee kinderen, en bij zijn scheiding nam hij die niet mee. Na weer de noodzakelijke wachttijd trouwde moeder haar derde man, de vader van Fatima.  Die nam vier kinderen mee uit zijn vorige huwelijk. Dit derde huwelijk startte dus met acht gemeenschappelijke kinderen. Samen kregen ze vier kinderen. Fatima was twee toen haar vader stierf. De broer van haar vader trouwde toen haar moeder. Ik weet dat dit bij orthodoxe joden gebruik is, zo blijven de zoons in de familie. Maar ook in Somalië kan dit dus gebeuren/gebeurt dit. Helaas stierf haar moeder ook toen Fatima zes jaar was en het gezin viel uiteen. Alle kinderen werden bij andere familieleden ondergebracht. Fatima ging naar oma, haar broers en zussen werden bij ooms en tantes ondergebracht.

Fatima pakt haar zakdoek erbij, ze wordt er emotioneel van. Dat begrijp ik, maar ik wil haar niet stoppen, want ik vind dit ook interessant. Hoe ging het verder? Nou, zo snel ze kon trouwde Fatima. Want toen ze eenmaal getrouwd was kon ze haar broers en zussen uitnodigen om bij haar te komen wonen, toen was de familie weer compleet.

Verschillende klasgenoten beamen dit, ja, dat doet een meisje, ze trouwt als ze dertien, veertien is, om zo beter voor haar broertjes en zusjes te kunnen zorgen.

Het valt me niet zo op, de stem van Fatima klinkt wel verstikt door tranen, maar ze wil dit vertellen, ze wil dat we dit weten.

Maar Marokkaanse Zeyneb heeft er nu wel genoeg van. 'Ik wil dit niet horen. Iedereen heeft problemen. Iedereen heeft zijn eigen problemen, waarom moet ik luisteren naar de problemen van een ander?' en ze beent de klas uit. En Marokkaanse Saida begint Fatima te kapittelen over de huwelijken van haar moeder. In de koran staat nauwkeurig omschreven hoe lang ze moet wachten om te hertrouwen, heeft haar moeder echt zo lang gewacht? (Of was ze een hoer? hoor ik Saida denken).

De baas

Afghaanse Abdul kan geen zinnige zin maken. Hij is al twaalf jaar in Nederland en doet zijn best, maar meestal kijkt hij wazig voor zich of vraagt hulp aan zijn buurman. Het re-integratiebedrijf heeft hem een tijdje aan het werk gehad in de plantsoenendienst maar dat was geen succes. Russisch spreekt hij als de beste, maar als student Nederlands is hij ver onder de maat. Ik merk bij zijn mede-cursisten dat ze respect voor hem hebben. Hij was in Afghanistan advocaat. Hij had er twee huizen, een in de hoofdstad en een op het platteland. Het huis in de hoofdstad heeft hij verkocht toen hij vluchtte, het huis op het platteland heeft hij nog en daar gaat hij nu in zijn vakanties heen.

Jazeker, Abdul gaat nu elk jaar zeker een maand op vakantie naar Afghanistan. Zijn jongste kinderen zijn in Nederland geboren en zij spreken de taal wel, maar zij leven als Nederlanders. En als Nederlandse kinderen lachen ze hun vader altijd uit om zijn gebrekkige Nederlands. Ze hebben niet veel om trots op te zijn, deze kinderen, een vader die geen maatschappelijke functie bekleedt, die zich nauwelijks verstaanbaar kan maken.....

En daarom is het voor Abdul zo belangrijk om op vakantie te gaan naar Afghanistan. Vorig jaar viel de mond van zijn jongste zoon open van verbazing. Hij was compleet de kluts kwijt. 'Papa, jij bent hier de baas?' vroeg het kind, ziende dat zijn vader van iedereen veel respect kreeg, dat iedereen bij hem om raad kwam vragen.

Dat is het leven van een vluchteling......

Museumweekend

Hoewel de kans niet groot is dat ik cursisten zo ver krijg moet ik het toch proberen: het is vandaag museumweekend en dan zijn de meeste musea gratis of je kunt er voor één euro in. Ayten zat vorig jaar ook al bij me in de les en zij is mijn ster-cursiste: zij is vorig jaar inderdaad naar twee musea geweest. Naar het Nemo in Amsterdam voor een euro en dat was geweldig. Toen naar het Tsaar Peterhuisje in Zaandam. Daar moest ze ook één euro betalen en dat vindt ze wel vreemd. Het Tsaar Peterhuisje is maar zo klein, het Nemo is zo groot, in het Tsaar Peterhuisje was eigenlijk niks te beleven, hoe durfden die nog één euro te vragen? Ik probeer het uit te leggen maar blijf op onbegrip stuiten. Laat ook maar. Ga dit jaar maar naar het grootste museum dat je kunt vinden zodat je tenminste waar voor je geld krijgt.

Met moeite krijg ik uit een paar cursisten dat ze wel eens in een museum zijn geweest: madame Tussaud. Oja, dat was ik al weer vergeten, nee, madame Tussaud is geen echt museum en je kunt er niet voor één euro naar binnen. Je kunt ook niet voor één euro naar de Efteling of Walibi. O, dat waren ze bijna vergeten, maar ze zijn nog eens ergens binnen geweest. De oudere cursisten hebben namelijk wel eens meegedaan met een schoolreisje in de tijd dat daar nog geld voor was. Die zijn met mij of een ander zelfs nog in het Rijksmuseum geweest voordat dat verbouwd werd.

Er zijn bijna 900 musea in Nederland en 550 daarvan doen mee in dit weekend, dus: keus genoeg. Dan schiet het Liza te binnen dat ze wel eens in een museum in Amsterdam geweest is. Dat bevond zich waarschijnlijk ergens in de buurt van de Prinsengracht. Het was daar heel mooi. En het was een heel speciaal museum, want ze hadden daar heel veel oude dingen, daar moet ik beslist ook eens heen!

Tijd

We bekijken een filmpje op Nieuwsbegrip over de zomertijd. We lezen een tekst van Nieuwsbegrip over de zomertijd. Bij de tekst horen vragen. We maken die vragen. Ondertussen praten we ook over zomertijd. In een andere groep was een cursiste die niet van zomertijd houdt, deze cursisten vinden dat onbegrijpelijk. Iedereen houdt toch van de zomer? Zelfs Nederlanders zie je op straat lachen als het zomer is.
Ja, dat kan wel zo zijn, maar de zomertijd, het verzetten van de klok, wat vinden ze daarvan? Kun je daar dan ook iets van vinden?

En in het filmpje was een oude verzamelaar van wekkers en klokken aan het woord. Hij vertelde dat het vooruitzetten van de klokken niet zo moeilijk was, maar straks, in het najaar, al die klokken weer op de goede tijd krijgen is een heel ander verhaal. Hoe zou hij dat doen? Fatima vindt dat hij gewoon de batterijen er even uit kan halen. Zou zij geen herinnering meer hebben aan klokken zonder batterijen? Hoe lang is het geleden dat we gewone opwindhorloges hadden?

Enfin, in Somalië weet Abdi precies hoe laat het is. Hij ziet het aan zijn schaduw. Als hij alleen zijn hoofd ziet is het twaalf uur. En 's nachts ziet hij het aan de sterren. Hij weet precies welke sterren er op welk tijdstip aan de hemel verschijnen.